Powrót

Hej!

Nie wiem czy ktoś jeszcze mnie w ogóle pamięta, dlatego na wszelki wypadek przedstawię się:

Jestem siedemnastoletnią dziewczyną, kocham zwierzęta, muzykę, śpiew, taniec, pisanie i od czasu do czasu lubię pstryknąć jakieś zdjęcia. Właściwie fascynuję się wszystkim dzięki czemu mogę odpłynąć od tego co mnie otacza. Na blog posługuję się ksywką Sky, więc tak się proszę do mnie zwracajcie ♥ 

Prawie dwa miesiące temu umieściłam tutaj notkę, w której powiedziałam, że wybieram beztroskę i szczęście. Na prawdę myślałam, że przejdę na weganizm i wszystko będzie cudownie. Przestanę obsesyjnie myśleć o jedzeniu, przestanę się głodzić na przemian z objadaniem się i zaakceptuję siebie. Domyślacie się pewnie, że skoro ponownie wkraczam w tę część blogosfery nie wszystko poszło po mojej myśli. Zacznijmy od tego, że oficjalnie zostałam zdiagnozowana z zaburzeniami odżywiania, co oznacza, że mój sposób postrzegania siebie i jedzenia jest zaburzony. Ok, pogodziłam się z tym. Chciałam z tym skończyć, ale nie potrafię. Nie potrafię utrzymać "normalnej" relacji z jedzeniem, dlatego od razu Was ostrzegam przed czytaniem moich wpisów - pisane są one przez osobę, która nie ma zdrowej relacji z jedzeniem, więc błagam nie inspirujcie się moim sposobem myślenia ani działania. Moje zaburzenia rozwinęły się właśnie przez czytanie blogów innych osób z zaburzeniami. Chociaż myślę, że i tak by się rozwinęły, nawet jeśli miałyby inny czynnik wywołujący. No, ale nie na tym chcę się teraz skoncentrować. Kolejny update jest taki, że nie jestem weganką. Jestem wegetarianką i staram się ograniczać produkty odzwierzęce, ale mimo, że przez jakiś czas byłam na 100% diecie roślinnej, niedawno zrezygnowałam z miana weganki. Po prostu czułam się przez to w pewien sposób uwięziona/ograniczona. No i... zaczęłam wykorzystać weganizm do unikania jedzenia i obrzydzania go sobie, co jest po prostu... złe. Weganizm kojarzy mi się dobrze i chcę, aby tak było już na zawsze, więc skoro nie jestem w stanie wkroczyć w wege świat ze zdrowym umysłem to wolę przynajmniej na razie do niego po prostu nie wkraczać. Nie chcę psuć czegoś co wydaje mi się tak niesamowite.  No i jeszcze chcę tylko jasno napisać, że nie jestem "motylkiem" ruchu Pro Ana, który zamieszcza dekalogi, nakazuje innym osobom ich przestrzegania i zachęca do drastycznego odchudzania się. Nie jestem osobą, która uważa anoreksję za coś pięknego, ani osobą, która postrzega tę chorobę za przyjaciółkę. Nic z tych rzeczy! (Poza tym byłabym głupia, gdybym tak własnie robiła, skoro miałam przyjemność poznać chłopaka, którego ta choroba wykończyła - jeśli będziecie chcieli mogę Wam opowiedzieć jego historię w jednym z postów).

Prowadzę z przerwami tego bloga już ponad rok (stare posty zostały usunięte) i jest to moje bezpieczne miejsce w internecie, gdzie mogę dzielić się z Wami - czytelnikami, moimi sukcesami, porażkami, emocjami... Mogę opowiadać Wam co u mnie słychać i lepiej się czuję mając komu się wygadać, nawet jeśli nigdy nie widzieliśmy się w realnym życiu. "Just Fly" jest zatem formą mojego internetowego pamiętnika :)

Wracam... Nie wiem czy zdeterminowana jak nigdy wcześniej...
Po prostu chyba zmęczona tą całą walką z jedzeniem i zmęczona byciem niezadowoloną ze swojego ciała.

waga początkowa: 64,5 kg
waga docelowa: 50 kg



Sky x